Pierwsza księga keólowej Saby

    W pierwszej księdze przepowiedni, królowa Saba opowiada o czasach starożytnych, czyli czasach, w których żyła ona sama. Zapowiada ona biedę i cierpienie dla Izraela. Czasy szczęścia i dobrobytu skończą się, a nadejdzie klęska i niewola. W księdze tej przepowiada przyjście na świat Jezusa Chrystusa, mesjasza i proroka, który zginie jako męczennik śmiercią na krzyżu.

Nie będzie to jednak sądem ostatecznym, gdyż "nie wszyscy z grobów swych powstaną," lecz tylko duchy tych, którym Pan Bóg obiecał Mesjasza, czyli duch Abrahama, ojców Świętych i patriarchów. Jezus przez swoją śmierć posiądzie władzę nad duszami sprawiedliwymi, przezwycięży diabła, a dusze te zaprowadzi do samego Boga ku chwale wiekuistej.

Za to, że ludzie nie uwierzą w Mesjasza i zaprowadzą go na śmierć, Bóg ześle na Jerozolimę wielkie kary, państwo i miasto zostaną na zawsze zrównane z ziemią, a ludzie rozbiegną się na wszystkie strony. Wtedy Rzym stanie się miejscem świętym, a wszystkie święte rzeczy i ofiary świątyń pozostaną tam na zawsze. W Jerozolimie zamieszka lud pogański, który będzie wierzył w to, że Jezus był mesjaszem i prorokiem. Dlatego w staraniu będą utrzymywać grób Chrystusa i za wszelką cenę będą go bronić.

Dopiero po śmierci Jezusa wszyscy uwierzą w jego proroctwa i nauki. Pojawią się tacy, którzy będą chcieć zgubić nauki Chrystusa, ale nie uda się im to, gdyż Bóg nie pozwoli na upadek ludzi wierzących a razem z nimi nauk jakie przekazał Jezus. Nauki te rozpowszechną się po całym świecie i trwać będą aż do jego końca. Natomiast ludzie, którzy będą się do nich stosować i będą umieli zachować je w sercach, będą błogosławieni i czeka ich wielkie szczęście.


Na temat trzecij księgi przepowiedni królowej Saby czytaj "Jak będzie wyglądała apokalipsa".